Vinirnir verða á SPOT laugardagskvöldið 31. okt. og Það verður öllu tjaldað til.....láttu þig ekki vanta!

Úr fréttatilkynningu VV&B:

Það verður allt fokkings Crazy á SPOT 31.10.09 n.k þegar Vinir Vors og Blóma ásamt stuðgrúbbunni Matti og Draugabanarnir skemmta langt fram á nótt. Fyrir þá sem hafa óskað eftir að VV&b skemmti á hinum Dönsku dögum í Hólminum er þetta tækifæri til þess að koma saman og upplifa hina einu sönnu dönskudaga / VV&b Stuð svita geðveiki. Ekki er verið að spara lýsingarorðin - anyhow !!! Allir að fjölmenna á SPOT laugardagskvöldið 31 október og taka þátt í gleðinni með okkur, því að það eru 2 ár síðan við spiluðum síðast á höfuðborgarsvæðinu.

Sagan.

Vinir Vors & blóma – að vera heiðarlegur…

Það var ákveðið á fyrsta degi að Vinir Vors & blóma væri saman komin til að skemmta öðrum númer eitt og tvö og númer þrjú, hljómsveitarmeðlimum sjálfum. Því var þessi skilgreining Píkupopp eitthvað sem hópurinn gekkst við frá degi eitt.

Hljómsveitin Vinir Vors og blóma var stofnuð í Stykkishólmi 6. Febrúar 1993.
Sveitin er í rótina Busarnir, en í kjölfarið á því ágæta bernskubreki voru dregnir inn í bandið Birgir Nielsen trommuleikari og Gunnar Þór Eggertsson gítarleikari, úr soul-hljómsveitinni Testemony, sem eflaust fáir kannast við. Þeir tveir ásamt Þorsteini Gunnari Ólafssyni söngvara, Siggeiri Péturssyni bassaleikara og Njáli Þórðarsyni hljómborðsleikara mynduðu Vini Vors & blóma. Bandið starfaði í þeirri mynd til 30 september 1996, þegar VV&b hættu formlega.
Yfir þennan stutta tíma voru gefnar út 3 breiðskífur. Landað var þriggja platna samningi við Skífuna, sem þótti meiriháttar dill á þeim tíma.
Fyrsta plata hljómsveitarinnar kom út á þjóðhátíðardag Íslendinga 17. júní 1994 og bar það látlausa nafn “ÆÐI”. Platan mokseldist , enda var um einskonar safnplötu að ræða. Þarna voru lögin Gott í kroppinn, Maður með mönnum, Frjáls, Æði, Læt þau dreyma og Bál svo einhver séu nefnd. Öll þessi lög rötuðu í mikla útvarpsspilun sem gerði þessa fyrstu útgáfu svona vinsæla.
Önnur plata sveitarinnar var gerð í yfir 20.000 fetum, þ.e. eftir mikla velgengni var ákveðið að ráðast í stórvirki þar sem að komu útsetjarar (Golli og Sigurður Gröndal úr Loðinni Rottu/Pláhetunni), dregnir voru þjóðkunnir laga og textahöfundar að borðinu (t.a.m. Egill Ólafsson og Bubbi Morthens) og nú átti að gera tímamótaverk, þar sem átti að koma saman fagmannleiki fram í fingurgóma og píkupopp sem átti að gleðja landann upp úr sófum, það tókst ekki. “Twisturinn” kom út í júníbyrjun 1995 og í raun og veru það eina sem þessi útgáfa skildi eftir sig af útvarpsspilun var lagið “Losti”. Það kom ekki að sök, enda var troðfullt út úr dyrum þetta annað starfsár VV&b eins og árið áður.

Þriðja plata VV&b kom út í júní (eins og hinar tvær)1996, þarna ákvað sveitin að gera “píkupopp-plötu” og var gengið svo langt í því að ná fram rétta andanum að það var ekki samið lag eða hljóðritað nema það væri sól á lofti (til að enginn sem kæmi að verkefninu fyndi fyrir vetrar depurð) og fengin voru að borðinu rýnihópar, sem áttu að segja til um hvort þetta væri hresst og “vinalegt” efni sem þarna væri á borðum. Afraksturinn var svo hljómplatan Plútó, sem gekk vonum framar og fékk frábærar viðtökur. “Ó, ljúfa líf” endurgerð negrasálmsins sem Flosi Ólafsson þýddi eftirminnilega varð meirháttar smellur, á eftir fylgdu lögin “Satúrnus” þar sem Kiddi Bigfoot rappaði, “Faus (eitt skot)”, “10.000 (þúsund feta klúbburinn)” og Dúndrið fengu öll frábærar viðtökur.
Fyrstu ár VV&b voru sannkallað ævintýri, sérstaklega fyrir óreynda píkupoppara utan að landi, allt gerðist svo hratt. Lagið “Gott í kroppinn (1993)” rataði á “Lagasafnið 3” sem gefið var út af studio Stöðin, eða Axel Einarssyni. Á þessum tíma (1993) vann Arnþór Örlygsson í Stöðinni, og hópnum varð honum til vina og fyrir hans þrýsting setti Axel “Gott í kroppinn” á Lagasfnið. Á þessum tíma var meira en að segja það að fá útvarpsspilun, en það var ekkert að gefast upp. Allir voru hvattir til að biðja um “Gott í kroppinn” á Rás2 og Bylgjunni (sem þá var tiltölulega ný útvarpsstöð sem allt unga fólkið hlustaði á). Viti menn, lagið rataði beint í 21. sæti “Íslenska Listans” á Bylgjunni, og vinsældir lagsins jukust frá þeim tíma. Stuttu síðar á “Hressó” kom Jón Trausti í Skífunni og vildi ræða við bandið um samning, mánuði eftir það var bandið byrjað að taka upp plötu (ÆÐI) og spila 3-4 daga í viku á sveita- og skólaböllum.
Um hvítasunnu 1994, var “Gott í kroppinn læf” hljóðritað. Lagið var orðið nokkuð vinsælt og hljómsveitin tók þá miklu áhættu að halda dansleik í Logalandi í Borgarfirði, hvítasunnudag. Bandið stóð berfætt, á hörklæðum einum fata á Langasandi á Akranesi í myndatöku fyrir fyrstu plötuna. Svo var tætt upp í Logaland, þar sem átti m.a. að halda alvöru hvítasunnuball og taka upp “Gott í kroppinn” . Það var ekki að spyrja að því, VV&b komust varla að húsinu, troðningurinn var byrjaður uppúr kvöldfréttum og óhætt að segja að færri hafi komist að en vildu. Miðasalan fór fram í Lancer ’87 og ef vel hefði átt að vera þurfti heilsprautun á bílinn eftir þetta eina ball. Stemmingin endurspeglast svo í upptökunni úr Logalandi á “Gott í kroppinn” þar sem troðið varð út úr dyrum.
Þetta markaði upphafið að sumrinu 1994 hjá VV&b, það var troðið út úr dyrum allsstaðar sem bandið hélt ball. Meira að segja í Þorlákshöfn varð ágangurinn svo mikill að einn ballgestanna sem ætlaði að smygla sér inn á ballið innan um glugga, áttaði sig ekki á því að hann kom bakkandi inn um glugga á sviðinu.
Á þeim forsendum sem bandið var stofnað, átti þetta að vera sérstakt, ekki sérstakt þannig að gagnrýnendur og poppspekúlantar myndu illa halda vatni og jafnvel þurfa aðstoð við, heldur eftirminnilega upplifun fyrir þann sem kemur. Viðkomandi varð að langa að koma aftur, tala um það og mæta með fleiri.
En lykilatriðið varð líka að vera að við yrðum að hafa gaman að þessu.
Lögin sem VV&b spiluðu voru mikið í svokölluðum syrpum og jafnvel bara stuttir bútar úr lögunum, þá þeir bútar sem allir kunnu og allir sungu með. Bil á milli laga var bannað, svo einfalt var það, því var þetta orðið þannig að fyrsta lagið hófst og svo kom óslitið prógramm til enda. Alltaf leikið í búningum af einhverju tagi, grímubúningum, lúðrasveitabúningum og fleira. Skreytingar á sviði og meira að segja var einusinni gengið svo langt að óska eftir gömlum sjónvörpum í smáauglýsingum DV, til að myndskreyta sviðið. Það var klippt saman 4 tíma myndbrot, með blikki og lit-effectum, frægum video atriðum, eitt videotæki tengt í öll sjónvörpin (sem fylltu lestar hljómsveitarrútunnar sumum til mikilla ama), allt þetta til að aðgreina okkur frá öðrum böndum á markaðnum.
Í mars 1995, léku VV&b á 28 böllum af 31 degi í mars, sem dæmi um geggjunina sem var í gangi. Þessi hópur lék í óbreyttri mynd til loka september 1996 og var svolítið táknrænt að síðasta ballið var í Logalandi, einmitt þar sem má segja að þetta allt hafi byrjað.
Sumarið 2004 kom fyrirspurn um að leika á Hótelinu í Stykkishólmi í tilefni Danskra daga. Hópnum var hóað saman á símafund og niðurstaðan var að þetta yrði eingöngu gert á þeim forsendum að original hópurinn mundi taka þetta “come-back”. En þar sem Steini söngvari er búsettur í Luxemburg og endanlega tekið ákvörðun um að segja skilið við píkupoppárin voru góð ráð dýr.
En Bergsveinn Arilíusson, sagði einn? Þetta var rætt í þaula, og ákvörðun tekin um að vanda vel til verka og taka föstudag á NASA við austurvöll, og svo laugardaginn á Dönskum dögum í Stykkishólmi. Æfingar hófust og hópurinn small svo saman. Troðfullt á NASA, troðfullt á Dönskum dögum og það var ekki hægt annað en að spila nokkur böll með Bergsveini. VV&b spiluðu þónokkuð 2004, enn meira 2005 og 2006. Það sem er fyndið við þetta er að í lok árs 2007 var bandið búið að starfa í jafnmörg ár í “come-back-inu” og það gerði frá 1993 til 1996.
En VV&b eru ennþá að. Það eru tvö skilyrði, það verða allir að komast, ekki of oft og hljómsveitin verður að hafa gaman að þessu, annars er ekki hægt að vera heiðarlegur.