SSSÓL er eitt af flaggskipum íslenskrar popp-sögu og eins og þeir segja sjálfir "Við höfum kannski liðið fyrir það að falla ekki að einhverjum merkimiða sem gagnrýnendur vilja setja á okkur, hvorki neðanjarðar né ofan. Við erum bara að spila okkar tónlist í fyllstu einlægni og það gefur tónlistinni sál."
Þetta er hverju orði sannara, SSSÓL á sviði er upplifun fyrst og fremst „okkar Stones“ ef svo má að orði komast nema bara að lögin eru „okkar“ og á íslensku. Þjóðin syngur með í hverju lagi og þau munu lifa í þjóðarsálinni um ókomna framtíð, það er klárt!


SSSól-sagan
Síðan skein sól tók til starfa 1987 og var tónlist þeirra frá upphafi nokkuð sér á báti. Bandið rokkaði á melódískan og "fornan" hátt og minnti á köflum á Rolling Stones sem og yngri bönd á borð við U2.

Eins og þeir orðuðu það sjálfir í Mogganum: "Við höfum kannski liðið fyrir það að falla ekki að einhverjum merkimiða sem gagnrýnendur vilja setja á okkur, hvorki neðanjarðar né ofan. Við erum bara að spila okkar tónlist í fyllstu einlægni og það gefur tónlistinni sál."

Fyrsta platan leit dagsins ljós fyrir jólin 1988 seldist vel, í rúmlega 5.000 eintökum. Hún hét í höfuðið á sveitinni og innihélt smelli eins og "Einfalt mál", "10 kall í strætó" og "Svo marga daga", að ógleymdu eina vinsælasta dægurlagi þjóðarinnar; "Geta pabbar ekki grátið?". Árið 1989 átti Sólin aðalsmell sumarsins, lagið "Dísa" sem kom út á safnplötunni Björtum nóttum. Fyrir jól sama ár kom út önnur breiðskífa sveitarinnar, Ég stend á skýi. Lagið "Ég verð að fá að skjóta þig" sló rækilega í gegn og skífan náði platínusölu, með um 8.000 eintök seld.

Sólin hélt sínu striki 1990. Spilaði sem óð væri - sveitaböll, tónleikar, skólaböll - átti lög á safnplötu og koma með þriðju plötuna í röð fyrir jólin. "Þessi plata er nánast tekin upp on ðe road"," sagði Helgi Björnsson í Mogganum í lok nóvember. "Við höfum spilað að meðaltali þrisvar í viku síðustu tvö og hálft ár og hún er afrakstur þess, á rætur sínar í því að leika kraftmikið rokk á tónleikum um allt land. Yrkisefnið á plötunni er ástin í öllum sínum myndum, umbúðalaus ást, og þaðan er nafnið, "Halló, ég elska þig".

Enn og aftur seldi Sólin heilan haug og lögin "Nóttin er yndisleg" og titillagið "Halló, ég elska þig" gengu massíft í útvarpshlustendur.
Næsta plata, Klikkað, kom út um mitt sumarið 1991.

Sólin hélt þessu næst til London um haustið 1991 og spilaði á klúbbarúntinum þar. Í London kynntust strákarnir umboðsmanni þekktrar hljómsveitar sem ætlaði sér stóra hluti með þá. Tekin var upp ný plata sem mikill tími fór í og Helgi söng í fyrsta sinn á ensku. Að sögn var hér á ferð þróaðra rokk en melódíska rokkpoppið sem hafði gengið svo vel á Íslandi. Svo fór um að sjóferð þessa að óháða merkið Diva sem átti að gefa plötuna út dó drottni sínum og enska platan, sem stóð til að héti Viva, hefur aldrei komið út.

En sumarið 1993 var önnur plata tilbúin og þessi var á íslensku; kallaðist hún SSSól, eins og bandið kallaði sig nú. Platan svínvirkaði og spriklandi flottir poppstaurar eins og "Háspenna - lífshætta", "Frelsi" og "Nostalgía" slógu í gegn. Árið 1994 kom síðasta stóra plata Síðan skein sól til þessa og hét hún Blóð. Tvöföld safnplata leit dagsins ljós 1999 og hlaut góðar viðtökur.