Hinir einu sönnu Logar frá Vestmannaeyjum.

Hermann Ingi Hermannsson söngur
Henrý Erlendsson bassi
Ólafur Bachman trommur og söngur
Helgi Hermannsson gítar og söngur
Guðlaugur Sigurðsson hljómborð
Ólafur Guðlaugsson gítar




Saga Hljómsveitarinnar LOGA

Tekið saman af Henry Á Åberg Erlendssyni

1964 var starfandi hljómsveitin Skuggar og hafði hún veri starfandi um nokkurt skeið, meðlimir Skugga voru þá þeir Grétar Skaptason gítar, Helgi Hermannsson söngur og gítar, Henry Á Åberg Erlendsson bassi og Hörður Sigmundsson trommur. 1964 var hljómsveitin Skuggar lögð niður og sömu menn stofnuðu hljómsveitina LOGA og fengu gítarleikarann Þorgeir Guðmundsson til liðs við sig. Þannig að LOGAR voru fullskipaðir: Grétar gítar, Helgi söngur, Henry bassi, Hörður trommur og Þorgeir gítar. Hljómsveitin varð strax gríðalega vinsæl og var fastráðin í Samkomuhúsi Vestmannaeyja. Það var spilað um hverja helgi, og yfir vertíðina voru haldinn böll í nánast öllum landlegum, sama hvort væri mánudagur eða laugardagur, og var oftast fullt á þeim böllum. Um veturinn 1965 var farið að hugleiða að fara um fastalandið að spila. Magnús Magnússon ( Maggi skalli) var fenginn sem umboðsmaður, en hann var Vestmannaeyjingur eins og allir í hljómsveitinni. Hann byrjaði strax um veturinn að skipuleggja ferðina og ráða Logana vítt og breitt um landið. Þegar farið var að vora var farið að huga að ferðamáta, en eitthvert faratæki varð að hafa. Þorgeir átti Wolgswagen bjöllu en ekki var hún nógu stór þannig að það var ákveðið að hljómsveitinn keypti bíl. Vinur Grétars átti nokkuð stóran Opel fólksbíl sem þóttir henta sæmilega vel, og var ákveðið að kaupa hann, þannig að tveir væru í þeim bíl ásamt hljóðfærum. Sigurfinnur Sigurfinnsson var fengin til þess að merkja bílinn sem var svartur, og var hann merktur með máluðum hvítum stöfum LOGAR FRÁ VESTMANNAEYJUM.

Hljómsveitinn fékk frí hjá Samkomuhúsi Vestmannaeyja um sumarið fram á haust og var ákveðið að síðasta ball í eyjum fyrir frí yrði 17. Júní. 18 Júní var haldið af stað í ferðina með Herjólfi á 2 bílum, Opelnum og bjöllunni, hljóðfærunum og farangrinum var komið fyrir í aftursætinu og á toppnum á Opelnum og á toppinn á bjöllunni, Maggi Skalli og konan hans Alla í Borgarhól voru með í för á sínum bíl sem var Ford Cortina, og voru með hljómsveitinni fram eftir sumri. Það byrjaði ekki fallega þegar komið var til Reykjavíkur, því þá stoppaði lögreglan Opelinn og tók hann úr umferð og færði hann til skoðunar, ástæðan fyrir þessu var sögð að bíllinn væri allt of áberandi

Og skapaði hættu fyrir vegfarendur vegna auglýsingana á honum. Logarnir voru nú ekki sammála þessu og bentu á fullt af merktum bílum sem væru í umferðinni, og á meðan á þessu rökstuðning stóð ók bíll frá Silla og Valda fram hjá og var hann ekki síður merktur en Opelinn sem sé AF ÁVÖXTUM SKULUÐ ÞÉR ÞEKKJA ÞÁ, þar með var málið leyst og Logarnir fengu að halda för sinni áfram. Fyrsti dansleikurinn var svo haldinn í Hlégarði í Mosfellssveit, síðan var spilað vítt og breitt um landið t.d. Akureyri, Raufarhöfn, Egilsstöðum; Neskaupsstað, Fáskúrðsfirði, Stöðvafirði, Hornafirði, Reykjavík og fleirri stöðum. Logar höfðu þann hátt á böllum í Vestmannaeyjum að spila eina gömludansasyrpu og var harmonikka í aðalhlutverki, þar sem aldur gesta gat verið frá 16 ára til 70 ára eða jafnvel meira, þannig var svo á einu balli á Fáskrúðsfirði, var meirihluti gesta eldra fólk þar af leiðandi var spilað mest af gömludönsunum, og eftir ballið hópuðust gestir að hljómsveitinni og þökkuðu fyrir góða spilamennsku og sögðu þetta bestu gömludansahljómsveit sem komið hafði á Fáskrúðsfjörð, ekki þóttu Logunum þetta vera góð meðmæli, en í dag eru menn ánægðr með þau. Eitt sinn voru Logar að spila á Hótel Egilsbúð í Neskaupsstað, þegar Dansleikurinn átti að hefjast var Helgi söngvari orðinn fárveikur og vildu þá menn aflýsa dansleiknum, en Maggi skalli þvertók fyrir það hann sagðist fara með Helga upp á herbergi og láta hann drekka staup af koníaki og láta hann leggja sig svo, og Grétar og Henry ættu að taka að sér söngin á meðan að Helgi jafnaði sig, en hvorki Grétar né Henry höfðu sungið aðalraddir áður, þeir þorðu ekki annað en að hlýða umboðsmanninum og sungu frameftir kvöldi þó þeir kynnu nú ekki textana nógu vel, svo kom Helgi nokkuð hressari og kláraði ballið, þannig að allt endaði vel. Þegar líða tók á sumarið var Opelinn orðinn nokkuð lúinn, svo ákveðið var að fjárfesta í öðrum bíl, og fyrir valinu varð stór og mikill hertrukkur Dodge Weapon árg. 1942. 14 manna, svo nú voru ekki vandræði að koma hljóðfærunum fyrir. Svona gekk sumarið og voru móttökur mjög góðar hvar sem hljómsveitin spilaði. Logarnir komu aftur til eyja í lok ágúst. Um haustið 1965 var aftur lagt land undir fót og farið til Reykjavíkur til þess að taka upp nokur lög fyrir þátt í Ríkisútvarpinu sem hét á Nótum æskunnar, þessi nokkur lög urðu að 10 lögum þar sem þótti takast svo vel til. Þessi þáttur varð mikil vítamínsprauta fyrir Logana og óx hróður þeirra mikið á landsvísu og voru margir góðir blaðadómar skrifaðir. Í þessari sömu ferð var spilað á nokkrum skemmtistöðum í Reykjavík. Áfram var haldið að spila í Samkomuhúsinu. Í febrúar 1966 var Logum boðið að spila á tónleikum í Háskólabíó með hljómsveitinni HOLLIES og þáðu þeir það, á þessum tónleikum spilaði líka hljómsveitin Dátar, það er svolítið gaman að rifja upp þegar Logar voru að stilla upp sínum hljóðfærum og taka smá æfingu kom bassaleikari Hollies og spurði hvort hann mætti ekki nota bassamagnarann hans Henrys, en Henry var með nýjan , stórann og mjög góðan SELMER magnara. Tónleikarnir gengu mjög vel og fóru Logarnir mjög sáttir heim til eyja. Um veturinn var ákveðið að fara aðra landreisu um sumarið. Nú voru Logarnir orðnir atvinnumenn í spilamennskunni. Svo kom reiðarslagið Logar voru að spila 21 apríl 1966 sumardaginn fyrsta á dansleik í Samkomuhúsinu fyrir fullu húsi eins og venjulega, eftir að dansleik lauk ætluðu allir meðlimir Loga að fara til síns heima eins og venjulega, Herði Sigmundssyni trommuleikara var boðið far með bíl sem hann þáði, en sú ökuferð endaði með ósköpum því bíllinn lenti í árekstri og Hörður lést ásamt tveimur öðrum farþegum. Þetta varð mikill missir og mikil sorg fyrir meðlimi Loga að missa góðan vin og frábæran trommuleikara. Nú var hafist handa við að finna annan trommuleikara og varð Sigurður Stefánsson fyrir valinu. Það var tekið til hendinni og æft af fullum krafti því það styttist í landreisu hljómsveitarinnar sem átti að hefjast strax eftir 17 Júní eins og árið á undan. Það var búið að bóka mikið, sem dæmi var spilað miðvikud. 22. júní Ingólfskaffi, 23. Júní Glaumbæ, 24. Júní Glaumbæ og Hótel Hveragerði 25. júní. Svona gekk sumarið , mikið að gera og víða spilað út um allt land, sem dæmi í byrjun ágúst 1. ág. Alþýðuhúsið Akureyri, 2. ág. Alþýðuhúsið Akureyri, 3. ág. Breiðfirðingabúð Reykjavík, 4. ág Samkomuhús vm. 5. ág Þjóðhátíð vm, 6. ág. Þjóðhátíð vm, 7. Ág. Samkomuhús Vm. Þjóðhátíð. Dagana 9. og 10. ágúst voru Logar við upptökur í Ríkissjónvarpinu, og mun það hafa verið fyrsta upptaka sem gerð var með hljómsveit hjá Sjónvarpinu. Þessi upptaka var frumraun bæði hljómsveitarinnar og starfsfólks Sjónvarpsins. Hljómsveitin hélt áfram störfum í Samkomuhúsi Vestmannaeyja ásamt því að fara reglulega upp á fastalandið til þess að spila, þær ferðir voru oft á tíðum mjög erfiðar því oftast var farið sjóleiðina í misjöfnum veðrum , stundum í alveg kolvitlausum veðrum, það var farið ýmist með Herjólfi (elsta) eða með Herðubreiðinni þegar hún kom við í Vestmannaeyjum úr hringferð að austan. Ein ferðin var sérstaklega eftirminnaleg þá var farið frá Vestmannaeyjum á laugardagsmorgni til Þorlákshafnar í kolvitlausu veðri því það átti að spila í Sigtúni um kvöldið þegar komið var vestur undir Þorlákshöfn tilkynnti skipstjórinn í kallkerfi skipsins að ekki væri hægt að leggjast að bryggju í Þorlákshöfn vegna veðursins þannig að skipið ætti að sigla til Reykjavíkur, þá sáu hljómsveitarmeðlimir að þeir næðu aldrei að spila í Sigtúni um kvöldið, þannig að einn úr hópnum var sendur upp í brú til þess að tala við skipstjórann og segja honum hvernig í pottinn væri búið,

hann var allur að vilja gerður að reyna að gera allt fyrir hljómsveitina sem hann gæti, þannig að það varð úr að hann færi inn í höfnina og henti springnum í land og keyrði í hann meðan hljóðfærin og hljómsveitarmeðlimir yrðu handlönguð í land, síðan var hent segli í land til þess að breiða yfir hljóðfærin því að það gekk svo mikið sjópus yfir bryggjuna, aðrir fengu ekki að fara í land og skipið lét aftur úr höfn og sigldi áfram til Reykjavíkur með hina farþegana. Árið 1967 verða breytingar í hljómsveitinni Helgi Hermannsson tók sér frí og Hermann I Hermannsson bróðir hans tók við af honum . Þá hætti Þorgeir Guðmundsson í hljómsveitinni og byrjaði þá Guðlaugur Sigurðsson gítarleikari og hljómborðsleikari í hljómsveitinni. Um haustið 1967 var haft samband við hljómsveitina því að það átti að gefa út einhverskonar pop almanak ( dagatal ) fyrir árið 1968, og varð það úr að Logar yrðu með og var mynd af hljómsveitinni Logum í águst mánuði á dagatalinu, þessu dagatali var dreift um allt land, þetta þótti mikil og góð auglýsing og mikil upphefð að vera með, þar sem það eru bara 12 mánuðir í árinu, þar af leiðandi bara 12 hljómsveitir sem birtust myndir af á þessu dagatali. 10 okt. var farið til Akureyrar þar sem spilað var í húsi sem heitir Freyvangur það var lagt af stað með rútu frá Reykjavík , þegar komið var inn í Hvalfjörð fór steinn í hægri framrúðuna á rútunni ( sem betur fer var tvöföld framrúða )þannig að rúðan mölbrotnaði. það var ekið sem leið lá að Hvanneyri í blind bil því það var greinilega kominn vetur og farið að snjóa, þegar komið var að Hvanneyri var restin af rúðunni brotin úr og krossviðsplötu komið fyrir í staðinn og síðan haldið áfram norður þar sem spilað var um kvöldið og fram á nótt, eftir ball þegar átti að fara að leggja af stað kom í ljós að það var kafaldbilur og bullandi frost þannig að frosið hafði í miðstöðvarlögnunum í rútunni og varð því skelfilegur kuldi á leiðinni til Reykjavíkur þannig að menn hríðskulfu alla leiðina til baka með hálf opna framrúðu. Árið 1968 gekk ósköp venjulega fyrir sig þ.e. spilað í Samkomuhúsi Vestmannaeyja og í Alþýðuhúsinu í Vestmannaeyjum einnig var farin túr og túr upp á fastalandið og spilað þá ýmist í Reykjavík eða úti á landsbyggðinni. Uppátækin voru mörg og margar góðar hugmyndir kviknuðu, meðal annars var ein hugmyndin þannig, Logar voru á æfingu á föstudegi í Samkomuhúsi Vestmannaeyja í alveg einstaklega fallegu veðri sumarið 1968, þá kom upp sú hugmynd að ef veðrið yrði eins gott á laugardagsmorgninum myndi hljómsveitin fara suður í Klauf sem er strönd suður á Heimaey og spila þar um miðjan daginn, og hafa þar einhverskonar strandpartý. Það var ákveðið að vakna snemma morguns og líta til veðurs, jú veðrið var dásamlegt þannig að það var ákveðið að kýla á þetta það voru hengdar upp auglýsingar um allan bæ: Strandpartý í COSTA DEL KLAUF síðan hefur Klaufin oftast nær verið kölluð Costa Del Klauf og auglýstar sætaferðir frá Flugfélagi Íslands í Vestmannaeyjum, svo var hafist handa við að róta hljóðfærunum suður í klauf en þá áttuðu menn sig á því að ekkert rafmagn var að hafa þarna suður frá þannig að nú voru góð ráð dýr, þá mundi Henry eftir því að pabbi hans ásamt fleirrum áttu rafsuðuvél sem framleiddi 220 volta spennu og var hún fengin að láni og langur kapall því að það var svo mikill háfaði í vélinni að hún þurfti að vera svo langt í burtu. Það fylltist allt af fólki þarna þennan eftirmiðdag og allir áttu góðan dag bæði hljómsveit og gestir. Síðan var spilað í Samkomuhúsinu um kvöldið fyrir fullu húsi. Líklega er þetta eina skiptið sem þetta hefur verið gert þarna í Klaufinni ( Costa Del Klauf ).

Í byrjun árs 1969 kemur Helgi Hermannsson aftur í hljómsveitina eftir nokkurt frí og hættir þá Grétar Skaptason. Þann 17. júní 1970 áttu Logar að spila á útidansleik um kvöldið en það var búin að vera rigning þannig að það var í biðstöðu, framkvæmdaraðili útihátíðarinnar talaði um það að ef veðrið breyttist ekki yrði dansleikurinn haldinn inni í Samkomuhúsi Vestmannaeyja þar sem Logarnir voru hljómsveit húsins og þeir ættu að mæta þar og bíða eftir að samband yrði haft við þá. Logarnir biðu til kl 23 í Samkomuhúsinu en ekkert var haft samband við þá. Óli Ísfeld yfirmaður húsins sagði þeim þá bara að fara heim því að það væri ekkert búið að biðja um húsið. Logarnir yfirgáfu þá húsið, þegar út var komið var komið hið besta veður, en töluvert af fólki fyrir utan að bíða eftir að dansleikurinn hæfist, en Logarnir fóru hver til síns heima þar sem ekkert var búið að hafa samband við þá, og Óli Ísfeld sagt þeim að fara. Um kl. 01 um nóttina hringdi síminn hjá Henry, þá var það Óli Ísfeld sem var í símanum, hann virtist vera að fara á taugum og bað um að hljómsveitin yrði ræst út, og koma til þess að spila svona í 1 klst. til þess að sefa unglingana því að þeir væru að brjóta allar rúður í húsinu. Logarnir urðu við þessari beiðni og mættu á staðin ásamt rótaranum Þór Valtýssyni, þegar æstir unglingarnir sáu þá koma urðu fagnaðarlætin slík að um stórstjörnur væri að ræða. Það var ákveðið að Logarnir myndu spila á svölum Samkomuhússins en á meðan rótarinn rótaði hljóðfærunum var ákveðið að Henry og Helgi myndu byrja að spila til þess að róa æsta unglingana og að Henry væri með harmonikku og Helgi með gítar. Þegar þeir labba svo spilandi út á svalir , Henry á undan með nikkuna og Helgi á eftir , Verður Henry var við að Helgi hættir allt í einu að spila og snýr sér við, sér hann að Lögreglan er kominn og búinn að kippa Helga inn fyrir dyrnar, og segir, það er ekkert leyfi búið að fá fyrir þessari uppákomu. Þá gjörsamlega varð allt vitlaust. Það voru margra hæða vinnupallar utan á Símstöðinni sem var beint á móti, og réðust unglingarnir á þá og rifu þá alla niður sem eldspýtur væru, réðust á lögreglubílinn og hindruðu handtökur, sem sagt allt vitlaust. Það hefði verið nær að spila svona í 1 klst. Þá hefðu allir farið ánægðir til síns heima. Um vorið 1970 verða aftur mannabreytingar í hljómsveitinni þá hættir Sigurður Stefánsson trommuleikari og við tekur Ólafur Bachmann, þá má segja að nýtt tímabil hafi byrjað hjá Logum þá var farið að æfa meira af margrödduðum lögum þ.e.s. allt að 5 raddir , og þóttu Logar vera með þeim fremstu röddun. Oft hafði komið til greina að hljóðrita og gefa út hljómplötu, en einhverra hluta vegna varð ekki af því á þessum tíma sjálfsagt vegna þess að Logarnir voru alltaf að spila meira og minna eða oftast í Vestmannaeyjum og þá mikið til fyrir sama fólkið þannig að það þurfti sífellt að vera að skipta um lagaprógramm og því ekki tími fyrir æfingar fyrir hljómplötu. Logarnir spiluðu meðal annars um verslunarmannahelgina 1971 á Laugarvatni og styrktu stöðu sína bransanum til muna við það, því það var ótrúlegur fjöldi gesta á þeirri hátíð. Árið 1971 voru Logarnir beðnir að spila á Spáni fyrir ferðaskrifstofuna Útsýn eitt til tvö kvöld, í framhaldi af því tóku Logarnir upp nokkur lög og sendu á undan sér til Spánar og gerðu samninga um að spila á nokkrum skemmtistöðum á Costa Del Sol, m.a. á einum stærsta skemmtistað í Evrópu sem hét BARBARELLA . Einnig voru Logar beðnir um að spila tvö kvöld á heljarinnar útihátíð í fjallahéraði sem heitir Coin og tóku þeir það að sér , það var mikið álag og mikil vinna hjá rótara Loganna Þór Valtýssyni að róta og burðast með hljóðfærin í öllum þessum hita, en rétt eftir að þeir voru búnir að ráða sig þar voru þeir beðnir að spila á góðgerðartónleikum í nautaatshring sem átti og var sjónvarpað um alla Evrópu, meðal hljómsveita sem spiluðu á þessum tónleikum voru Middle of the road og Hollies ofl. Enn þar sem Logar voru búnir að ráða sig í Coin gátu þeir ekki verið með. Eftir heimkomuna um haustið hélt áfram sama harkið þ.e. spila í Samkomuhúsinu í Vestmannaeyjum og fara túr og túr upp á fastalandið Spánarferðin var mikil vítamínsprauta fyrir hljómsveitina og þeir farnir að spila þyngri músík og orðnir mjög vönduð rokk hljómsveit. Árið 1972 gekk í garð og mikið að gera í spilamennsku. Eins og svo oft undanfarinn ár var mikið um að vera á vertíðum í Vestmannaeyjum, það kom mikið af fólki til þess að vinna í fiski og einnig komu sjómenn sem réðu sig á vertíðarbáta, einnig var mikið af aðkomubátum sem lönduðu afla í Vestmannaeyjum, oftast var fullt á öllum dansleikjum og þegar voru landlegur voru haldin böll, stundum voru böll alla daga vikunnar. Eins og venjulega var spilað um allt land, meðal annars var spilað á Hvoli á Hvolsvelli og var aðsóknin svo mikil að annað eins hafði sjaldan sést það höfðu selst um 1200 miðar á dansleikinn, fjöldin var svo mikill að það þurfti að opna hurð við hliðina á sviðinu, svo að fólk kæmist þar út, því að troðningurinn var svo mikill, síðan fór það inn að framanverðu og sama atburðarrás endurtók sig aftur. Um haustið 1972 var loksins farið að æfa fyrir væntanlega hljómplötu. Fyrir valinu höfðu orðið tvö lög eftir Gylfa Ægisson MINNING UM MANN og SONUR MINN. Í janúar 1973 voru Logar að spila í Alþýðuhúsinu í Vestmannaeyjum, en þann 23. janúar hófst eldgos á Heimaey og allir þurftu að yfirgefa eyjuna.Það þurfti að sækja sérstaklega um leyfi til þess að fara til Vestmannaeyja í gosinu, fólk þurfti leyfi til þess að fara að bjarga búslóðum sínum og einnig þurftu fyrirtækjaeigendur að sækja um leyfi til þess að bjarga tækjum og tólum úr fyrirtækjum sínum, það gekk jafnt yfir alla, allir þurftu að sækja um leyfi sem að þeir og fengu, en þegar Logarnir sóttu um leyfi til þess að bjarga hljóðfærum sínum gekk erfiðlega að fá leyfið þar sem aldrei var litið á hljóðfæraleik sem alvöru atvinnu, en leyfið fengu þeir að lokum. Þegar hljóðfærin voru komin til Reykjavíkur var strax byrjað að spila og var mikið að gera hjá hljómsveitinni. Það var víða spilað m.a. Ungó í Keflavík, Stapanum Njarðvík , Röðli Reykjavík þar sem Logarnir spiluðu nokkur kvöld í viku um nokkurn tíma, í Sigtúni hjá Sigmari, í Klúbbnum, á Hvoli á Hvolsvelli og hreint um allt. Um vorið rann svo stóra stundin upp, það var komið að því að taka upp væntanlega hljómplötu með lögunum Minning um mann og Sonur minn, hún var nú tekin upp á nokkuð frumstæðan hátt nefnilega á þriðju hæð í skemmtistaðnum Klúbbnum í Reykjavík og sá sem tók upp var engin annar en en gamall vinur Loganna Pétur Steingrímsson sem hafði tekið upp fyrstu hljóðupptökur með Logunum í Ríkisútvarpinu árið 1965. Hljómplatan kom svo út í byrjun júlí 1973 og fékk hún strax mjög góða dóma og seldist gríðarlega vel og sló öll met eða í um 18000 eintökum sem þótti með eindæmum af tveggja laga hljómplötu. Í framhaldi af útgáfu plötunnar var farið í sjónvarpssal og tekin upp tvö lög af plötunni ásamt einu erlendu lagi sem Rolling Stones gerðu vinsælt You better move on en það hefur fylgt Logunum alveg frá byrjun, þessi lög voru svo í framhaldi sýnd í Sjónvarpinu og þótti takast mjög vel. Það var haldið áfram að spila vítt og breitt um landið meðal annars var spilað á Þjóðhátíð Vestmannaeyja í ágúst 1973 sem haldinn var suður á eyju á Breiðabakka. Eldgosinu var lýst lokið í júlí 1973, en þó að því væri lokið var mikið rótleysi í fólki, það vissi ekki hvar það vildi búa í framtíðinni, eða hvort það vildi flytja til Vestmannaeyja aftur. Þannig var þessu farið með meðlimi Loganna, þeir voru engin undantekning sumir vildu flytja til eyja en aðrir ekki, þannig að það kom mikið los á starfsemi hljómsveitarinnar og mikið um mannabreytingar í kjölfarið, oftast stoppuðu menn stutt við í hljómsveitinni. En samheldni og vinskapur Loganna, Helga, Henrys, Hermanns, Guðlaugs, og Óla Bach hélst áfram og hafa þeir spilað saman áfram undir nafni Loga til dagsins í dag og virðist ekkert lát vera á því. En eins og áður segir myndaðist mikill losaragangur á hljómsveitarmeðlimum , þannig að á árunum 1974 ´75 til 1977 ´78 komu 10 hljóðfæraleikarar til liðs við Logana og stoppuðu mislengi við. það má segja að hljómsveitin Logar hafi verið ansi lauslát á þessum tíma, ef tekið er mið af fjöldanum sem kom að Logum á ekki lengri tíma. Tímamót urðu hjá hljómsveitinni árið 1977 þegar ráðist var í það að gefa út breiðskífu sem fékk nafnið Mikið var, Logarnir gáfu hana út sjálfir undir merkinu Skerjarokk þar sem ekki tókust samningar við útgáfufyrirtæki . Það má geta þess að trommuleikari sem staldraði stutt við á trommunum Bjartmar Guðlaugsson samdi 3 texta á plötuna og mun það hafa verið með fyrstu textum sem Bjartmar samdi. Einnig var eitt frumsamið lag á plötunni eftir hljómborðsleikarann Jóhannes Jhonsen, í hljómsveitinni á þessum tíma voru auk Jóhannesar þeir Hermann Ingi, Ólafur Bachmann, Valdimar Gíslason og Ævar Kvaran. Hljómsveitin lagðist í dvala um nokkurt skeið fljótlega eftir að platan kom út, en upp úr því fóru Logarnir af stað aftur og þá með alla gömlu félagana aftur þá Helga, Henry, Hermann, Guðlaug, og Óla Bach sem sé eins og Logarnir eru skipaðir í dag. Logarnir hafa alltaf gert sér glaðan dag og haldið tónleika á afmælisárum á heilum og hálfum tug auk þess að spila á dansleikjum eða skemmtunum þess á milli. Nú hafa Logarnir fengið til liðs við sig auka mann Ólaf Guðlaugsson gítarleikara, sem er sonur Guðlaugs Sigurðssonar hljómborðsleikara. Árið 2003 var haft samband við Loga og þeir beðnir að spila á goslokahátíðinni í júlí en þá voru liðin 30 ár frá goslokum. Þetta þótti Logum spennandi tilboð og tóku því. Þetta þótti ævintýri líkast þar sem spila átti undir Löngu undir Heimakletti sem og var gert þó erfitt væri að koma hljóðfærum og hljóðkerfi þangað út, en allt tókst það nú með góðra manna hjálp, og tónleikarnir tókust mjög vel. Einnig spiluðu Logar nokkur lög í einni krónni við frábærar viðtökur. En nú árið 2004 eða 40 árum eftir að Logarnir voru stofnaðir er en hugur í mönnum og hyggjast þeir nú fara í hljóðver og taka upp nýja hljómplötu í tilefni 40 ára afmælisins. Þann 11. sept. 2004 var haldið upp á 40 ára afmælið á stórdansleik í HÖLLINNI í Vestmannaeyjum með mat og öllu tilheyrandi þar sem LOGARNIR spiluðu fyrir gesti , og einnig kom hljómsveitin SYNDIR FEÐRANNA óvænt fram og komu LOGUNUM í opna skjöldu, en meðlimir þeirra hljómsveitar eru allir synir meðlima LOGA og höfðu þeir sett þessa hljómsveit saman í tilefni afmælisins til þess að gleðja gömlu karlanna. Meðlimir SYNDIR FEÐRANNA eru, Arnþór Henrysson ( bassi ) sonur Henrys, Davíð Helgason ( gítar ) sonur Helga, Haraldur Bachmann ( trommur ) sonur Óla Bach , Jónas Hermannsson ( söngur ) sonur Hermanns Inga, og Ólafur Guðlaugsson ( gítar ) sonur Guðlaugs en Ólafur er einnig gítarleikari LOGA. Ámundi Ámundason umboðsmaður og hljómplötu útgefandi afhenti síðan meðlimum Loga gullplötu fyrir Minning um mann sem seldist í um 18.000 eintökum eins og sagt er hér að framan og einnig höfundi lags og texta Gylfa Ægissyni sem einnig var á staðnum og söng hann síðan lagið með Logum eftir afhendinguna.